Vader Jack Keijzer: ’Niemand begrijpt wat Remy heeft meegemaakt’

HOOGKARSPEL – Hoeveel verdriet kan een mens aan? Ogenschijnlijk onpeilbaar veel, maar hoe diep raakt het je als je oudste zoon wordt vermoord en negen jaar later je jongste mede daardoor het leven niet meer aan kan en zichzelf doodt. Vader en moeder Keijzer uit Hoogkarspel moeten verder in het besef dat hun kinderen er niet meer zijn. Hieronder het verhaal van vader Jack, die zich al jaren op de been houdt door zijn verhaal te vertellen. Dat er nog een hoofdstuk aan is toegevoegd, is des te schrijnender.

image

,,We hebben zijn twintigste verjaardag nog groots gevierd. Er iets speciaals van gemaakt. Met alle mensen die dicht om Remy heen stonden. Samen gegeten. Hij een rondje in een limousine met zijn ex. Wat was hij trots op zijn meisje. Hij straalde.”

,,Hoe is het dan mogelijk dat hij in een tijd van twee jaar zo heeft kunnen omslaan? Ik kan het nog niet bevatten. Hoe is het mogelijk. Wat ik wel weet, is dat mensen niet zo gauw moeten oordelen en veroordelen als iemand zelfmoord heeft gepleegd. Dat het voor die persoon een hele lijdensweg is geweest om zover te komen en er enig begrip is voor datgene hij heeft gedaan. Ik vind het eigenlijk zelfeuthanasie van iemand die intense zielenpijn heeft. Ja, ik besef dat het heel lastig is om zoiets vast te stellen. Je hebt geen objectieve waarneming van die ziekte, zoals bij kanker. Wij begrijpen er geen moer van wat mensen zoals Remy hebben meegemaakt. Maar dat ze lijden staat als een paal boven water. Lijden, echt lijden.”

Intens verdrietig

,,Na de dood van zijn broer was hij intens verdrietig en boos. Dan sloeg hij met zijn vuisten tegen de muur. Hij bleef als enig kind over, zag zijn ouders veranderen. Elke dag weer het verdriet van vader en moeder. ’Als ik als kind net zoveel verdriet heb als mijn ouders, en zij zien dit, gaan ze het helemaal niet meer trekken’, heeft Freud gezegd.

Hij is wel goed opgevangen. Door familie, door vrienden. Maar het was geen prater. Remy heeft zijn school keurig afgemaakt. Vmbo Kader, waren we trots op. Daarna MBO Vrede en Veiligheid. Vonden we niets voor hem, maar ja. Nooit iets van laten blijken. Toen duidelijk werd dat hij door Defensie kon worden uitgezonden, besefte hij dat hij dan weer met de dood geconfronteerd kon worden en dat wilde hij helemaal niet. Dus wat dan? Tegelzetten? Waarom niet. Beetje creatief bezig zijn, zwembaden aanleggen en zo. Vond hij wel mooi. Bovendien vragen ze over dertig jaar nog naar goede tegelzetters. Hij kon bij de Woonschakel terecht. Een fantastische werkgever.”

PTSS

,,Remy kreeg een burn-out. Bij hem werd PTSS vastgesteld. Hij moest een paar maal afhaken, maar alle keren hebben ze hem weer teruggehaald en geholpen. Natuurlijk was duidelijk dat hij het ’broertje was van’. Tijdens de lezingen die ik overal gaf, liet ik foto’s zien. De foto met zijn broer: zo was het. En dan met de hand op Pascal waardoor Remy alleen overbleef: zo is het nu. Daarbij is het natuurlijk wrang dat hij Remy heet, alleen op de wereld.

,,Hij deed zijn werk hartstikke goed. Als ZZP’er moest hij wel zelf in zijn spulletjes investeren. Maar geen bank wilde meedoen. Hebben wij hem gezegd dat hij maar een lijstje moest maken van wat hij nodig dacht te hebben. Konden we het voorschieten. Wel met de afspraak dat hij alles zou terugbetalen, want hij had een vreselijke hekel aan schulden. Hij was zo trots op zijn eigen Volkswagen Caddy. Zelf het binnen- en timmerwerk gedaan om zijn gereedschap in op te bergen.”

Koning

,,Vorig jaar zomer is het fout gegaan. Op de eerste dag van de zomervakantie. Hij bleef eten. Op de camping; alleen vader en zoon. Over koetjes en kalfjes gesproken. Op een gegeven moment vroeg hij of ik wist wie de nieuwe koning gaat worden. Heb ik zo’n beetje uitgelegd dat Willem-Alexander net twee jaar koning was en dat ik niet het idee had dat hij met vervroegd pensioen zou gaan. En dat na WA Amalia koningin zou worden. Nee, zei hij. Ik word de nieuwe koning. Dat was het begin van een psychose. Wist je trouwens dat we allemaal een psychose-gen in ons lijf hebben? Wist ik ook niet. Het heeft geen rang of stand. Bij hem werd het extra getriggerd door die PTSS.”

,,Na zijn verjaardag, op 19 juli, werd het allemaal anders. Hij had samen met zijn moeder een monchoutaart gemaakt. Felicitaties, cadeautjes, koffie gedronken, niets aan de hand. Of we samen een filmpje konden kijken. Op internet. Over het einde van de wereld. Een of andere hysterische dominee uit de Verenigde Staten. Na anderhalf uur hadden we het wel gehad. Wat hem toen heeft geïrriteerd, welke opmerking bij hem volkomen verkeerd is geschoten, weet ik niet. Hij heel boos naar boven. Vanaf dat moment ging het echt goed fout.”

Opname

,,Dat is uitgelopen op een gedwongen opname. Het gesprek met de psychiater die op bezoek kwam, ging aanvankelijk wel goed. Rustig. Ik zou naar een begrafenis gaan. Sta me boven te scheren, explodeert het beneden. Een uur later werd hij opgehaald door de GGZ. Hij was volkomen onbereikbaar geworden. Kwam in een rollercoaster van die psychose terecht. Hij was twee maanden opgenomen en mocht daarna onder voorwaarden naar huis. Hij moest zijn medicijnen blijven slikken en in gesprek met mensen van de GGZ. Daar hield hij zich wel aan. Wij zagen een verbetering, hij werd een stuk rustiger. Remy kon zelfs weer terecht bij de Woonschakel. Ze hebben hem steeds weer een kans gegeven. Daar ben ik ze oprecht dankbaar voor.”

,,Maar hij werd steeds stiller, meer in zichzelf teruggetrokken. Zijn zielenpijn moest ondraaglijk zijn geworden. Hij schoot weer in een psychose. De zondag voor zijn dood zei hij nog dat hij zich ervan bewust was dat dit nu zijn leven zou gaan worden. Ik zag onpeilbaar veel verdriet. Maar hij had altijd gezegd dat hij zijn ouders niet kinderloos wilde achterlaten. Ook bij de psychiater. Ik denk dat hij vond dat wij sterk genoeg waren. Ik heb zijn beslissing aanvaard, maar ik vind het vreselijk.”

Bron http://www.Noordhollandsdagblad.nl

Reacties

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten